Een kijkje in de wereld van een seksclubeigenaar

Door: Bo Luttikhuizen

Om een uurtje of acht ’s avonds kwamen wij aan in een seksclub in Enschede. Daar hadden we een afspraak met Dennis Ceran, de eigenaar van deze club. Dennis zag eruit zoals pooiers in alle boekjes altijd worden beschreven: zijn korte zwarte haren waren gladjes naar achteren gekamd en hij droeg een leren jas. Een soort charme had hij wel. Hij stelde zich enthousiast voor maar moest even een iets regelen omdat hij last had van een technisch probleempje in de club, daarom stelde hij ons voor aan Alfons.

Alfons zag eruit alsof hij al een paar maanden niet had gedoucht of geslapen. Hij nam ons mee naar binnen en bood ons een biertje aan. Om ons heen hingen palen aan het plafond en daaromheen stonden comfortabele banken waar de mannen op kunnen zitten terwijl zij een lapdance krijgen. De club was versierd met rode lichten om de sfeer wat spannender te maken. De avond was jong en alle vrouwen zaten nog in de kleedkamers zichzelf voor te bereiden op een nieuwe avond.

Onder het genot van een biertje leerde ik Alfons wat beter kennen. Hij werkt al vijftien jaar in de seksclub naast zijn zakelijke baan overdag. Zijn baas weet niet dat hij ’s nachts barman is in een seksclub en Alfons piekert er ook niet over om dat op zijn curriculum vitae te vermelden. Hij schaamt zich niet voor zijn werk, maar zijn baas is erg ouderwets. Ik begreep ineens waarom Alfons er zo moe uitzag.

Langzaam druppelden de dames binnen in gewaagde lingerie. Alle dames zagen er anders uit: sommigen waren wat voller, anderen heel dun. Een van de vrouwen droeg iets wat een broek moest voorstellen, maar die miste zoveel stof dat ze net zo goed geen broek aan had kunnen trekken die avond. Een andere droeg een lange jurk van dunne, doorzichtige stof. Ik was nog nooit in een stripclub geweest en verwachtte eigenlijk een groot spektakel zoals je in elke Amerikaanse film ziet. In plaats daarvan gingen alle meiden in een andere hoek zitten, ver van elkaar verwijderd. Ze keken allemaal op hun mobiele telefoon en zeiden niets tegen elkaar. “Meiden zien elkaar als concurrent, net zoals de Jumbo en de Albert Heijn elkaar als concurrent zien”, vertelde Alfons. Toen kwam de eerste klant binnen en ging aan de bar zitten met een glas whisky. Alle meiden werden ineens wakker en sprongen op de klant af als hyena’s die hun prooi gevonden hebben.

Een klein uurtje later kwam Dennis terug en hij nam ons mee naar zijn kantoor. Er stond een bureau met daarboven twee grote televisieschermen, zo kan hij precies zien wat er in zijn club gebeurt. Ik vroeg aan Dennis of hij nog een sappig verhaal kon vertellen over iets wat hij heeft meegemaakt in zijn carrière. Hij keek Alfons aan, ze begonnen allebei te lachen. “Vertel dat verhaal over poepoe!” Dennis begon uit te leggen dat er weinig zaken onacceptabel zijn in zijn seksclub. Hij accepteert dat sommige klanten aparte behoeften hebben, alleen moeten zij daar dan wel extra voor dokken. “Laatst vonden we een kamer terug waar het bed compleet besmeurd was met poep, dat is niet erg maar wij moeten vervolgens wel de schoonmaakster een extra duwtje geven.”

Maar we waren niet alleen voor smeuïge verhalen gekomen, we wilden ook meer weten over hoe het allemaal precies werkt met zo’n club. Gelukkig was Dennis ook bereid daar iets over te vertellen. Het zit namelijk zo: in Nederland zijn seksclubs legaal, maar alsnog rust er een taboe op. “Onze cultuur bepaalt hoe wij over de prostitutie denken, maar ga zelf eens na als iemand jou een miljoen aanbiedt om met je naar bed te gaan en niemand hoeft het te weten dan weet ik zeker dat je daar over gaat nadenken.”

“Ik vind de Nederlandse regering hypocriet.” In Nederland is de prostitutie legaal en betalen de prostituees zorgverzekeringspremie en loonheffing, maar ze zijn niet verzekerd wanneer er een ongeluk gebeurt tijdens hun werk. “Ik betaal me scheel aan omzetbelasting terwijl andere diensten geen omzetbelasting betalen; prostituees leveren ook een dienst. Ik word hiervoor souteneur genoemd terwijl mijn geld naar de staat gaat en iedereen hiervan uiteindelijk profiteert. In dit opzicht is iedereen een souteneur.” Dennis zit in een actiegroep die voor de rechten van prostituees opkomt.

Dennis heeft veel ervaring. Ik vroeg aan hem waarom hij een seksclub wilde openen in het rustige Enschede in plaats van in bijvoorbeeld Amsterdam. “Ik heb in de loop der jaren veel mensenkennis opgedaan en heb bewust voor Enschede gekozen. Je hebt hier geen last van toeristen, want Duitsers pakken liever een goedkope illegale prostituee in Duitsland.”

7. Bo, seksclub.jpg

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s